Narada przy herbacie 20. 11. 2017

Galeria

u

Dziś spotkałyśmy się aby spisać cele, działania i stworzyć plan na najbliższy czas.

Chciałyśmy założyć „teczkę” fundacji. Okazało się, że w szufladzie jest tylko jedna – niebieska…Powiew Blue…Przypadek? Nie!

b

Piłyśmy herbatę z filiżanek. Patrzyłyśmy w płomień świecy. W tle leciał kawałek Maleo Reggae Rockers „Nie Mow Nie”.

Nie powiedziałyśmy „nie”. Powiedziałyśmy „tak”. W szufladzie znalazłyśmy długopisy – niebieskie…w powiewie blue :)

I zaczęłyśmy pisać: „Zadania na dziś”.

Jakie jest zadanie na dziś? Najważniejsze?

Zrobić jak najwięcej. Bo czasu mamy więcej. Bo jeszcze żyjemy. I możemy coś zrobić.

To robimy. Łyk herbaty. Płomień świecy zgasł. Ale teraz to idziemy już spac. Dobranoc :)

lu

18. 11. 2017 Pierwszy Światowy Dzień Ubogich

e
Standardowy

eNasze pierwsze spotkanie po roku odbyło sie dziś – w Pierwszym Światowym Dniu Ubogich. Nie było to wcześniej zamierzone. Stało się to tak – przypadkiem.

Przypadkiem? „Przypadek jest logiką Boga” – tak mówił ks. Andrzej Szpak.

Widocznie taka jest logika Boga względem nas – nasze poznanie i spotkanie się – oraz wspólne działanie.

A wszystko zaczęło się od Pielgrzymki Rodzin i Młodzieży Różnych Dróg i Kultur. Tam się spotkałyśmy i tam powiedziałyśmy sobie nasze marzenie – założenie domu dla bezdomnych. Okazało się, że mamy wspólne marzenie.

Pielgrzymka to cud. Andrzej Szpak to cud. Każde spotkanie na pielgrzymce to cud. Dzisiejszy dzień to cud. Wczorajszy też. Jedziemy z Augustyną autem i chcemy napisać o tym kim jest dla nas Ks. Andrzej Szpak i co nam dała pielgrzymka. Poznałyśmy się na 38. pielgrzymce. Właśnie na niej Szpak powiedział: „Chodźcie tutaj, bliżej, kochane dzieci i powiedzcie Bogu swoje marzenia”. My też pomyślałyśmy a potem…powiedziałyśmy sobie o nich. Okazało się, że marzenie jest wspólne…
Ks. Andrzej Szpak był natchnieniem i wzorem działania. Powiedział: „Zróbmy coś razem dobrego dla Boga”. On ciągle był w ruchu i w działaniu – nieustannie…Nie mówił „nie”…A często mówił „tak’’. Nie mówił: ‘’To się nie uda’’. A powtarzał: ‘’Spróbujmy’’. I szedł…Pomimo wszystko…Do przodu…Ale nie sam. I nie dla siebie. A dla innych i z innymi…Dlaczego? Bo kochał…Ale nie tylko słowem, ale czynem. Nie mówił, że inni mają łatwiej, ale doceniał to, co miał. Zawsze wierzył, że się uda. Ryzykował – nawet jeśli chodziło o zdrowie…Żeby być dla Boga i dla innych – ciągle bardziej i bardziej, więcej i więcej…Często powtarzał: „Konkrety, konkrety!”. I sam stanowił przykład bycia konkretnym i konsekwentnym w swoich działaniach.
Po pielgrzymce wróciłyśmy do domów. Ale pielgrzymka ciągle była w nas. A nasze wspólne marzenie – obok nas. I słowa ks. A. Szpaka: „Nie bójcie się marzyć przy Bogu”.
Bóg słyszy. I usłyszał nasze marzenie. A my? Byłyśmy w szoku – i nadal jesteśmy. Jak to? Naprawdę? My? Strach. Obawa. Lęk. Ale wciąż pamiętałyśmy o Szpaku – o Jego uporze, czasem nawet „uparciu się”…O Jego wierze, która wyrażała się w działaniu…

Naszym marzeniem jest stworzenie domu dla osób bezdomnych. Po pielgrzymce zaczęły dziać się cuda. Znalazł się ksiądz (okazało się, że to znajomy Szpaka z diecezji przemyskiej), który podobnie jak Szpak całe swoje życie „spala się” dla innych. Powiedział, że kupi ziemię pod budowę domu. I obecnie jest to ponad hektar ziemi na podkarpaciu. Pojawiły się kolejne osoby, które zaproponowały pomoc…
Wczoraj Szpak odszedł do nieba. I w tym samym dniu spotkałyśmy się pierwszy raz od czasu 38. pielgrzymki…
To miejsce ma być przestrzenią wspólnego bycia – dla każdego. Ma to być przestrzeń życia. Modlitwy, kontemplacji, sztuki, wspólnych działań. Przestrzeń św. Antoniego – patrona rzeczy zagubionych. A co można zgubić? Klucze, walizkę, drogę, siebie, wiarę, zdrowie, drugiego człowieka…Wtedy potrzebny jest drogowskaz…Takim drogowskazem był ks. Andrzej Szpak, który wskazywał na Boga, dobro, drugiego człowieka..
Dziś jest niedziela 19 listopada – Pierwszy Światowy Dzień Ubogich. Papież napisał orędzie na ten dzień 13 czerwca – w dniu wspomnienia św. Antoniego (https://ekai.pl/dokumenty/oredzie-ojca-swietego-na-i-swiatowy-dzien-ubogich/).
Nazwa „przestrzeń” dla tego miejsca również powstała na pielgrzymce…
Tylko głupiec wierzy w cuda? Chcemy być głupie.
We wtorek mamy spotkanie z prawnikiem i notariuszem w celu założenia fundacji i określenia jej ram prawnych. Następnie dokumenty zostaną przekazane do sądu w celu zatwierdzenia statutu, który wspólnie opracowałyśmy.
Mamy wizję tego miejsca – domy, samotnia, kaplica, dom sztuki…Będą też jabłonie i ule…Będą też lilie – atrybut św. Antoniego…I chcemy, żeby był tam zakon w Powiewie Blue…A jednym z patronów tego miejsca – jest nasz święty ks. Andrzej Szpak – w Powiewie Blue…
Chcemy, żeby było to miejsce otwarte dla każdego – tak samo jak pielgrzymka Szpaka, która nie zamyka się na nikogo…Ktoś może być w powiewie red – i nikt cię nie odrzuci…Najwyżej z połączenia tych kolorów – może powstać tęcza różnych dróg i kultur…
Spróbujemy, tyle możemy zrobić zawsze. Chcieć, to móc, tylko tyle…Jeśli ktoś chce spróbować z nami i zaryzykować, to zapraszamy do wspólnego działania. Jeśli macie chęć działania z nami – czekamy. Piszcie na adres: przestrzen@poczta.pl

Jedziemy samochodem. Noc. W radio słychać piosenkę:

tak wielu z nas do czegoś dąży
niełatwi tak zrealizować plan
nigdy nie poddawaj się
nigdy nie mów nie
tyle możesz zrobić
ej, zawsze
nie mów nie nie
to się nie ma prawa udać
nie mów nie nie
inni maja łatwiej
nie mów nie nie
tylko głupiec wierzy w cuda
spróbuj
tyle możesz zrobić zawsze. / Maleo Reggae „Nie mów nie”.

Dziękujemy Ci, Szpaku, w Powiewie Blue!
Asia i Augustyna

pierwsze kroki ku założeniu fundacji / wtorek / 21. 11. 2017

Standardowy

p

Dziś byłyśmy w kancelarii prawnej i u notariusza aby złożyć dokumenty w celu założenia fundacji „Przestrzeń św. Antoniego”.

Statut napisany. Dokumenty i podpisy złożone. Czekamy na decyzję sądu.

A okazało się, że dziś wtorek – czyli u franciszkanów, to dzień św. Antoniego :)

Przy podpisaniu statutu fundacji sprawdziłysmy kogo święto jest dziś obchodzone w kościele…I okazało się, że dziś Wspomnienie Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny! Od razu została mianowana patronką Przestrzeni św. Antoniego.
A dokładnie: Najświętsza Maryja – opiekunka ubogich. :)

Będziemy mieć kilku patronów tego miejsca, ale to powiadomimy Was o tym w innym czasie.

Zdradzimy tylko, że jednym z nich będzie ks. Andrzej Szpak.

Dzień był intensywny i piękny.

Joanna i Augustyna

Przestrzeń św. Antoniego

Standardowy

Naszym marzeniem jest stworzenie przestrzeni dla osób wykluczonych społecznie.

To miejsce ma być przestrzenią wspólnego bycia – dla każdego. Ma to być przestrzeń życia. Modlitwy, kontemplacji, sztuki, wspólnych działań. Przestrzeń św. Antoniego – patrona rzeczy zagubionych. A co można zgubić? Klucze, walizkę, drogę, siebie, wiarę, zdrowie, drugiego człowieka…Wtedy potrzebny jest drogowskaz…

Mamy ponad dwa hektary ziemi na podkarpaciu i otwarte ręce…

Spróbujemy, tyle możemy zrobić zawsze. Chcieć, to móc, tylko tyle…Jeśli ktoś chce spróbować z nami i zaryzykować, to zapraszamy do wspólnego działania. Jeśli macie chęć działania z nami – czekamy. Piszcie na adres: przestrzen@poczta.pl